باید مشخص شود که هدف از خلاصه نویسی نه صرف تهیه پاره اطلاعات از درس، بلکه جمع آوری نقطه حساس و استراتژیک مطلب برای مرور است.

دلیل این مشکل از حالت 3 خارج نیست:

1 . عدم مهارت در خلاصه نويسي

2 . عدم آگاهی آگهی از محتوای آنچه خلاصه می شود

3 . عدم دقت شخص در تفکیک مطالب مهم از کم اهمیت


برای خلاصه نوویسی باید دو مورد زیر را « حتمأ » در نظر بگیرید:

اول خوب یادگیری، بعد خلاصه بردارید

در هنگام مطالعهی مباحث درسی ترجیحا ابتدا به کشیدن خط زیر مطالب اصلی، مهم و با اهمیت بپردازید و پس از یادگیری و نوشتن مطالب زیر، خلاصه نوشتن؛ انجام دو فعالیت جداگانه، یادگیری و خلاصه نوشتن در یک زمان واحد باعث ایجاد تخلال و عدم تمرکز در انجام هر دو عمل می شود.

برای داشتن یادداشت های کارا، باید ذهن خود را بر اطلاعاتی مانند ابزارهای ابزار مانند بندهای مربوط به مقدمه چینی تمرکز کنید (مقالاتی که خواننده برای ورود به مطلب آماده می شوند)، مضامین اصلی، بخش های عنوان و انتهای خلاصه را تمرکز کنید. این اطلاعات یادگیری شما تقویت می کند. ضمنا چون ممکن است قواعد، گاهی به وسایل خاص و تبصره ها نقض شود، این استثنا ها و نکات دیگر از قاعده نیز باید یادداشت و یادگیری بگیرند.

به ساختار مطالب دقت کنید

در خلاصه نویسی ابتدا باید کلییت موضوع مورد توجه قرار گیرد و موضوعات را به شکل نمودار ترسیم؛ سپس به جزئیات پرداخته شود. باید دقت کرد که معمولا اندیشه و نکته اصلی در 2 جمله اول استعلام می شود و ضمیمه دیگر شامل توضیحات این مطلب است اما این بدان معنی نیست که مطالب دیگر مهم نیست، بلکه باید به کلمات کلیدی مانند: "اولیه"، "مهم ترین عامل "،" بیشترین تاثیرکرد "،" نکتۀ اساسی "،" نتیجه "و" وجودی بودن یا نبودن آئین "را ذکر کرد.

از جمله جمله هایی که کلترین و محورترین اطلاعات را در اختیار دارند، ضبط و به جمله هایی که از لحاظ اهمیت ساختاری، ضعیف و حاوی اطلاعات جزئی ترند، توجه نکنید (این را فراموش کرده ام که این احتمال وجود دارد که این مورد فراموش می شود باید باشید پس باید آن یادداشت کردن!)

 

 

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 2 | امتیاز: 5 از 5