«مرجعیت و ولایت فقیه»


مقدمه

آیات

متن درس

اندیشه و تحقیق

 

ﺩﺭ ﺩﺭﺱ ﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺩﻭ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺍﺯ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ(ص) ،ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺋﻤﮥ ﺍﻃﻬﺎﺭ(ع) ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺣﺠّﺖﻫﺎی ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﻭی ﺯﻣﻴﻦ، ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻋﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ، ﺟﻬﺎﺩ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻛﺮﺩﻧﺪ.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺱ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ:

ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﺩﻭﺭۀ ﻏﻴﺒﺖ ﻛﺒﺮیٰ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺷﻮﺩ؟

سوره‌ی فُصِّلَت – آیه 42

پیام اصلی

لا یَأتیهِ الباطِل : باطل در این کتاب راه نیابد

مِن بَینِ یَدَیه : چه پیش از آن

وَ لا مِن خَلفِهی : و چه بعد از آن

تَنزیلٌ مِن حَکیمٍ حَمید : که فرستاده‌ای است از سوی خدایی حکیم و ستوده

قرآن = پشتوانۀ مسلمانان در مرجعیت دینی و ولایت ظاهری در عصر غیبت

ﻫﻴﭻ ﮔﺎه در ﻗﺮآن ﺑﺎﻃﻞ راه ﭘﻴﺪا ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﺮای ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺘﺎب ﻫﺪاﻳﺖ ما خواهد بود.(لا یَأتیهِ الباطِل مِن بَینِ یَدَیه وَ لا مِن خَلفِهی)(پیامِ شمارۀ 1)

هیچ‌گونه باطلی در قرآن نیست.(نه دروغ، نه تضاد، نه تحریف و نه...)(لا یَأتیهِ الباطِل)

قرآن که از طرف خداوند حکیم است، حکیمانه و استوار است.(محتوا، الفاظ، شیوۀ نزول و نیز تأثیر آن محکم و استوار است.)(تَنزیلٌ مِن حَکیمٍ)

 
 

سوره‌ی توبه – آیه 33

پیام اصلی

هُوَ الَّذی اَرسَلَ رَسولَهو : او کسی است که پیامبر خود را فرستاد

بِالهُدی وَ دینِ الحَقّ : با هدایت و دین حقّ

لِیُظهِرَهو عَلَی الدیّنِ کُلِّهی : تا آن را بر همۀ دین‌ها پیروز گرداند

وَ لَو کَرِهَ المُشرِکون : هرچند مشرکان ناراحت باشند

دین اسلام و اندیشه‌های محمد(ص) = پشتوانۀ مسلمانان در مرجعیت دینی و ولایت ظاهری در عصر غیبت

خداوند، ﻣﺴﻴﺮ ﻫﺪاﻳﺖ و دﻳﻦ ﺣﻖ را ﺑﺎ ارﺳﺎل رﺳﻮﻻن در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﺎ ﻗﺮار داده اﺳﺖ.(هُوَ الَّذی اَرسَلَ رَسولَهو بِالهُدی وَ دینِ الحَقّ)(پیامِ شمارۀ 2)

محور و پایۀ دینِ اسلام، حقّ است.(دینِ الحَقّ)(همۀ ادیان آسمانی حقّند، ولی به خاطر پیدایش تحریف در آنها، حقّانیت آنها مخدوش شده است.)

اراده و حرکت خود را با ارادۀ الهی هماهنگ سازیم، وگرنه محو و نابود خواهیم شد.(لِیُظهِرَهو لَو کَرِهَ المُشرِکون)

 
 

سوره‌ی توبه – آیه 122

پیام اصلی

وَ ما کانَ المؤمِنون لِیَنفِروا کافَّة : و نمی‌شود که مؤمنان همگی اعزام شوند

فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقَة : پس چرا اعزام نشوند از هر گروهی،

مِنهُم طائِفَة : جمعی از آن‌ها

لِیَتَفَقَّهوا فِی الدّین : تا دانش دین بیاموزند،

وَ لِیُنذِروا قَومَهُم : و مردم خویش را هشدار دهند

اِذا رَجَعوا اِلَیهِم : آن‌گاه که به سوی آن‌ها باز گردند؛

لَعَلَّهُم یَحذَرون : تا مواظبت و توجه کنند.

تفقّه در دین = پشتوانۀ مسلمانان در مرجعیت دینی و ولایت ظاهری در عصر غیبت

ﭼﻮن ﻫﻤﮥ ﻣﺮدم ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ داﻧﺶ دﻳﻦ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﻤﻴﻖ و ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻓﺮا ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ را ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺮدم ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن اﺣﮑﺎم ﺑﻪ آﻧﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ.(وَ ما کانَ المؤمِنون لِیَنفِروا کافَّة فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقَة مِنهُم طائِفَة لِیَتَفَقَّهوا فِی الدّین)(پیامِ شمارۀ 3)

هجرت، ملازمِ ایمان است. یا برای دفاع از دین، هجرت کنید، یا برای شناختِ دین.(فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقَة)

تفقّه در دین و آموزشِ دین به مردم، واجب کفایی است.(فَلَولا نَفَرَ... مِنهُم طائِفَة)

شرط تبلیغ دینی، آگاهیِ عمیق از آن است.(لِیَتَفَقَّهوا...لِیُنذِروا)

 
 

راه تداوم مسئولیت‌های مربوط به مرجعیت دینی و ولایت ظاهری در عصر غیبت امام عصر(عج)

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﺳﻼم آﺧﺮﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﻟﻬﯽ و ﻗﺮآن، ﮐﺘﺎب ﺟﺎوداﻧﻪٔ اوﺳﺖ.

ﭘﻴﺮوی از دﻳﻦ اﺳﻼم و دﺳﺘﻮرات اﻟﻬﯽ اﺧﺘﺼﺎص ﺑﻪ زﻣﺎن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ و اﻣﺎﻣﺎن ﻧﺪارد و ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ وﻇﻴﻔﻪ دارد ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﯽ ﻫﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ رﺳﺘﮕﺎری ﺑﺮﺳﺪ.

سؤال

در دورهٔ ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮیٰ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻣﺎﻣﺖ، ﻳﻌﻨﯽ «ﻣﺮﺟﻌﻴﺖ دﻳﻨﯽ» و «وﻻﻳﺖ ﻇﺎﻫﺮی» ﭼﮕﻮﻧﻪ اداﻣﻪ ﻣﯽﻳﺎﺑﺪ؟

در اﻳﻦ دوره، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن از ﭼﻪ راﻫﯽ ﺑﻪ اﺣﮑﺎم و ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﺳﻼﻣﯽ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﭘﻴﺪا ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؟

و اﻳﻦ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﺟﺎﻣﻌﻪٔ اﺳﻼﻣﯽ ﭘﻴﺎده ﻣﯽﺷﻮد؟

ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻦ ﺳﺆال را ﻣﯽ ﺗﻮان از ﺳﻴﺮهٔ اﻣﺎﻣﺎن ﺑﺰرﮔﻮار(ع) ﺑﻪ دﺳﺖ آورﻳﻢ.

ﻳﮑﯽ از اﻗﺪاﻣﺎت آن ﺑﺰرﮔﻮاران ﺗﺮﺑﻴﺖ داﻧﺸﻤﻨﺪاﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ اﺣﮑﺎم اﺳﻼم را ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪٔ ﺑﻪ ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ و ﺳﻴﺮه و ﺳﻨﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ و اﻣﺎﻣﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ آورﻧﺪ.

اﻳﻦ داﻧﺸﻤﻨﺪان، ﺑﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎی دوردﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺎﻣﺎن ﺣﻀﻮر ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ و اﺣﮑﺎم اﺳﻼﻣﯽ را ﺑﻪ آﻧﺎن ﻣﯽآﻣﻮﺧﺘﻨﺪ. اﻳﻦ روش، ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ ﺑﻮد.

ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ دﺳﺘﻮر ﻣﯽدﻫﺪ(واجب) ﮔﺮوﻫﯽ از ﻣﺮدم وﻗﺖ و ﻫﻤّﺖ ﺧﻮد را ﺻﺮف ﺷﻨﺎﺧﺖ دﻗﻴﻖ دﻳﻦ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ «ﺗﻔﻘّﻪ» در دﻳﻦ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ، ﺗﺎ ﭘﺲ از ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎی ﺧﻮد ﺑﺮوﻧﺪ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﺳﻼم را ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ.

ﺗﻔﻘّﻪ، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺗﻔﮑﺮ ﻋﻤﻴﻖ اﺳﺖ. اﻓﺮادی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻤﻴﻖ در دﻳﻦ ﻣﯽرﺳﻨﺪ، «ﻓﻘﻴﻪ» ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.

ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن وﻇﻴﻔﻪ دارﻳﻢ در زﻣﺎن ﻏﻴﺒﺖ اﻣﺎم و ﻋﺪم اﻣﮑﺎن دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﻘﻴﻬﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻴﻢ.

* وَ ما کانَ المؤمِنون لِیَنفِروا کافَّة فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقَة مِنهُم طائِفَة لِیَتَفَقَّهوا فِی الدّین

سخنان ائمه(ع) برای مراجعه به فقیه

1 . پیامبر اکرم(ص)

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم(ص) ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:

ﺣﺎل ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از اﻣﺎم ﺧﻮد دور اﻓﺘﺎده و ﺑﻪ او دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻧﺪارد، ﺳﺨﺖﺗﺮ از ﺣﺎل ﻳﺘﻴﻤﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺪر را از دﺳﺖ داده اﺳﺖ. زﻳﺮا ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ، در ﻣﺴﺎﺋﻞ زﻧﺪﮔﯽ ﺣﮑﻢ و ﻧﻈﺮ اﻣﺎم را ﻧﻤﯽداﻧﺪ.

اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﻳﮑﯽ از ﭘﻴﺮوان ﻣﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﻮم و داﻧﺶ ﻣﺎ آﺷﻨﺎﺳﺖ، وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ دﻳﮕﺮاﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ اﺣﮑﺎم ﻣﺎ آﺷﻨﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، راﻫﻨﻤﺎﻳﯽ ﮐﻨﺪ و دﺳﺘﻮرات دﻳﻦ را ﺑﻪ آنﻫﺎ آﻣﻮزش دﻫﺪ. در اﻳﻦ ﺻﻮرت، او در ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.

پیام : فقیه ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ دﻗﻴﻖ ﻣﻨﺎﺑﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪای از ﺗﺨﺼﺺ در دﻳﻦ رﺳﻴﺪه ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺣﮑﺎم اﺳﻼﻣﯽ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد و ﺣﻼل و ﺣﺮام دﻳﻦ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ.

2 . امام صادق(ع)

امام صادق(ع) می‌فرماید :

فَاَمّا مَن کانَ مِنَ الفُقَهاء : هر کس از فقیهان که

صائِنًا لِنَفسِهی : نگهدارندۀ نفس خود،

حافِظًا لِدینِهی : نگهبان دین خود،

مَخالِفًا لِهَواهُ : مخالفت کنندۀ با هوی و هوس خود

مُطیعًا لاَمرِ مَولاهُ : فرمان‌بردار فرمان خداوند خود باشد

فَلِلعَوامِ اَن یُقَلِّدوهُ... : پس، بر مردم است که از او پیروی کنند.

پیام : ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮاﺳﺎس ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﺳﻼم زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ و اﻣﺎم دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻧﺪارﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻓﻘﻴﻬﯽ ﮐﻪ دارای ﺷﺮاﻳﻂ وﻳﮋه‌ای ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

3 . امام صادق(ع)

ﮔﺮوﻫﯽ از اﻣﺎم ﺻﺎدق(ع) ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻗﻀﺎوت ﺑﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻴﻢ. اﻳﺸﺎن در ﭘﺎﺳﺦ ﻓﺮﻣﻮد :

از ﻣﻴﺎن ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﺣﮑﺎم دﻳﻦ ﺗﺨﺼﺺ دارﻧﺪ، ﻳﮑﯽ را ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﻴﺪ؛ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ را ﻗﺎﺿﯽ و ﺣﺎﮐﻢ ﻗﺮار داده ام.

پیام : فقیه ﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ دﻗﻴﻖ ﻣﻨﺎﺑﻊ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪای از ﺗﺨﺼﺺ در دﻳﻦ رﺳﻴﺪه ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺣﮑﺎم اﺳﻼﻣﯽ را ﺑﻪ دﺳﺖ آورد و ﺣﻼل و ﺣﺮام دﻳﻦ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﺪ.

4 . امام صادق(ع)

اﻣﺎم ﺻﺎدق(ع) درﺑﺎرهٔ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻗﻀﺎوت ﺑﻪ ﺳﻼﻃﻴﻦ ﻳﺎ ﻗﺎﺿﯽ آﻧﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻓﺮﻣﻮد :

ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻳﺎ ﻧﺎﺣﻖ ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﻃﺎﻏﻮت ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده و اﻳﻦ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮐﻼم ﺧﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ «ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮای داوری ﻧﺰد ﻃﺎﻏﻮت روﻧﺪ، درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻃﺎﻏﻮت ﮐﺎﻓﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ.»(سورۀ نساء – آیۀ 60 : «یُریدونَ اَن یَتَحاکَموا اِلَی الطّاغوت وَ قَد اُمِروا اَن یَکفُروا بِهی»)

پیام : ﻣﺮدم ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮای ﻣﺠﻤﻮﻋﮥ اﺣﮑﺎم ﻓﺮدی و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺣﺎﮐﻤﺎن ﻃﺎﻏﻮت ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ. اﻳﻨﺎن اﮔﺮ از ﻓﻘﻴﻪ دارای ﺷﺮاﻳﻂ ﭘﻴﺮوی ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻋﻤﻼً ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻃﺎﻏﻮت را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻓﺮﻣﺎن ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ رﻓﺘﺎر ﮐﺮده‌اﻧﺪ.

ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ: ﭘﺲ ﭼﻨﻴﻦ اﻓﺮادی ﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪ؟

ﻓﺮﻣﻮد: اﻳﻨﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻳﮑﯽ از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﻣﺎ را رواﻳﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و در اﺣﮑﺎم دﻳﻦ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ و آنﻫﺎ را ﻣﯽداﻧﺪ، ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﺣﮑﻢ او ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺴﯽ را ﺣﺎﮐﻢ و داور ﻣﻴﺎن ﺷﻤﺎ ﻗﺮار داده‌ام.

5 . امام عصر(عج)

اﻣﺎم ﻋﺼﺮ(عج) در ﭘﺎﺳﺦ ﻳﮑﻰ از ﻳﺎران ﺧﻮد ﺑﻪ ﻧﺎم اﺳﺤﺎق ﺑﻦ ﻳﻌﻘﻮب ﮐﻪ درﺑﺎرهٔ «روﻳﺪادﻫﺎى ﺟﺪﻳﺪ» ﻋﺼﺮ ﻏﻴﺒﺖ ﺳﺆال ﮐﺮد و راه ﭼﺎره را ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﻧﻤﻮد، ﻓﺮﻣﻮد :

وَ اَمَّا الحَوادِثُ الواقِعَة : و در ﻣﻮرد روﻳﺪادﻫﺎى زﻣﺎن

فَارجِعوا فیها اِلی رُواةِ حَدیثِنا : ﺑﻪ راوﻳﺎن ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺎ رﺟﻮع ﮐﻨﻴﺪ.

فَاِنَّهُم حُجَّتی عَلَیکُم : ﮐﻪ آﻧﺎن ﺣﺠّﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎﻳﻨﺪ

وَ اَنَا حُجَّةُ اللهِ عَلَیهِم : ﻣﻦ ﺣﺠّﺖ ﺧﺪا ﺑﺮ آنﻫﺎ ﻣﻰﺑﺎﺷﻢ

پیام : ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﺣﮑﺎم ﻣﺴﺎﺋﻞ و روﻳﺪادﻫﺎی ﺟﺪﻳﺪ را ﻧﻴﺰ ﮐﻪ در زﻣﺎن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم و اﻣﺎﻣﺎن اﺗﻔﺎق ﻧﻴﻔﺘﺎده ﺑﻪ دﺳﺖ آورد.

نتیجه

در دورهٔ ﻏﻴﺒﺖ، ﺑﻨﺎﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن اﻣﺎم زﻣﺎن(عج) و ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺑﺖ از اﻳﺸﺎن، «ﻓﻘﻴﻪ» واﺟﺪ ﺷﺮاﻳﻂ، دو ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖِ «ﻣﺮﺟﻌﻴﺖ دﻳﻨﯽ» و «رﻫﺒﺮى و وﻻﻳﺖ» را ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد و در ﺣﺪ ﺗﻮان، ﺟﺎﻣﻌﻪٔ اﺳﻼﻣﻰ را در ﻣﺴﻴﺮ اﻫﺪاف اﻟﻬﻰ ﻫﺪاﻳﺖ و رﻫﺒﺮى ﻣﻰﮐﻨﺪ.

ﻓﻘﻴﻬﺎن، ﺑﺎ ﺗﻔﮑﺮ در آﻳﺎت و رواﻳﺎت و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻦ از ﻣﻮازﻳﻦ دﻗﻴﻖ،اﺣﮑﺎم را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻰآورﻧﺪ و در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﺮدم ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﻨﺪ.

ﻣﺮدم ﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﻮد در اﺣﮑﺎم دﻳﻨﻰ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﻰﮐﻨﻨﺪ و ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ راﻫﻨﻤﺎﻳﻰ آﻧﺎن ﻋﻤﻞ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮاﺟﻌﻪ،ﭘﻴﺮوى ﻳﺎ «ﺗﻘﻠﻴﺪ» ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ. ﭘﺲ، ﺗﻘﻠﻴﺪ در اﺣﮑﺎم، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎى رﺟﻮع ﺑﻪ ﻣﺘﺨﺼﺺ اﺳﺖ. ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻘﻴﻬﻰ را ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻰﻧﺎﻣﻨﺪ.

از ﻣﻴﺎن ﻓﻘﻴﻬﺎن داراى ﺷﺮاﻳﻂ، آن ﮐﺲ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻰ ﻻزم ﺑﺮاى ﺑﺮﭘﺎﻳﻰ و ادارهٔ ﺣﮑﻮﻣﺖ را دارد،رﻫﺒﺮى ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻰﮔﻴﺮد و ﺑﻪ ﭘﻴﺎده ﮐﺮدن ﻗﻮاﻧﻴﻦ اﻟﻬﻰ در ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻗﺪام ﻣﻰﮐﻨﺪ.

ﻓﻘﻴﻬﻰ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ را ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد، وﻟﻰّ ﻓﻘﻴﻪ ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﻰﺷﻮد.

ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ، در ﻋﺼﺮ ﻏﻴﺒﺖ:

1 . ﻣﺮﺟﻌﻴﺖ دﻳﻨﯽ در ﺷﮑﻞ ﻣﺮﺟﻌﻴّﺖ ﻓﻘﻴﻪ اداﻣﻪ ﻣﻰﻳﺎﺑﺪ.

2 . ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ در ﭼﻬﺎرﭼﻮب وﻻﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ اﺳﺘﻤﺮار ﭘﻴﺪا ﻣﻰﮐﻨﺪ.

 
 

ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﺪ و وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ

ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﺪ، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺨﺼﺺ در ﻓﻘﻪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮاﻳﻂ زﻳﺮ را ﻧﻴﺰ دارا ﺑﺎﺷﺪ:

1 . ﺑﺎﺗﻘﻮا ﺑﺎﺷﺪ.

2 . ﻋﺎدل ﺑﺎﺷﺪ.

3 . زﻣﺎن ﺷﻨﺎس ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﺣﮑﺎم دﻳﻨﯽ را ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﻴﺎزﻫﺎی روز ﺑﻪ دﺳﺖ آورد.

وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ رﻫﺒﺮی ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺳﻪ ﺷﺮط ﻓﻮق، ﺑﺎﻳﺪ دو ﺷﺮط دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ:

4 . ﺑﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ و ﺑﺎ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ را در ﺷﺮاﻳﻂ ﭘﻴﭽﻴﺪهٔ ﺟﻬﺎﻧﻰ رﻫﺒﺮى ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ دراﻳﺖ و ﺑﻴﻨﺶ ﻗﻮى، ﻧﻘﺸﻪﻫﺎى دﺷﻤﻨﺎن دﻳﻦ را ﺧﻨﺜﻰ ﺳﺎزد.

5 . ﺷﺠﺎﻋﺖ و ﻗﺪرت روﺣﻰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺪون ﺗﺮس و واﻫﻤﻪ، ﺑﺎ دﺷﻤﻨﺎن دﻳﻦ ﻣﺒﺎرزه ﮐﻨﺪ. در اﺟﺮاى اﺣﮑﺎم دﻳﻦ از ﮐﺴﻰ ﻧﺘﺮﺳﺪ و ﺑﺎ ﻗﺪرت، در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻬﺪﻳﺪﻫﺎ ﺑﺎﻳﺴﺘﺪ و ﭘﺎﻳﺪارى ﮐﻨﺪ.

 

ﭘﺲ، آن ﻓﻘﻴﻬﯽ ﮐﻪ اﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺷﺮط را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﮑﻮﻣﺖ و رﻫﺒﺮی او ﻣﻮرد ﭘﺬﻳﺮش دﻳﻦ اﺳﺖ. ﻳﻌﻨﯽ از ﻧﻈﺮ دﻳﻦ «ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ» دارد ﮐﻪ ﻣﺮدم را رﻫﺒﺮی ﮐﻨﺪ. در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت، ﭘﻴﺮوی از دﺳﺘﻮرات وی ﺣﺮام اﺳﺖ.

 
 

راه‌های شناخت مرجع تقلید

ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺘﺨﺼﺺ در اﺣﮑﺎم دﻳﻦ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮ ﻣﺘﺨﺼﺺ دﻳﮕﺮ اﺳﺖ.

ﻣﺎ ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺮاى ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﭘﺰﺷﮏ ﻳﺎ ﻣﻌﻤﺎر ﻳﺎ ﻣﻬﻨﺪس، ﺗﺤﻘﻴﻖ و ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﻣﻰﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﻘﻴﻪ اﻋﻠﻢ و داﻧﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ و ﻳﮑﻰ از راهﻫﺎى زﻳﺮ را ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ :

1 . ﺧﻮدِ ﻣﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه‌اى از ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ اﻃﻼع داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﻓﻘﻴﻪ داراى ﺷﺮاﻳﻂ را ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ و ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻴﻢ.

2 . از دو ﻧﻔﺮ ﻋﺎدل و ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻓﻘﻴﻪ واﺟﺪ ﺷﺮاﻳﻂ را ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻨﺪ، ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ.

3 . ﻳﮑﻰ از ﻓﻘﻴﻬﺎن، در ﻣﻴﺎن اﻫﻞ ﻋﻠﻢ آن ﭼﻨﺎن ﻣﺸﻬﻮر ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد و ﺑﺪاﻧﺪ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻓﻘﻴﻪ، واﺟﺪ ﺷﺮاﻳﻂ اﺳﺖ.

 
 

ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ اﻧﺘﺨﺎب وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ

از آن ﺟﺎ ﮐﻪ وﻟﯽّ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﻴﺎن ﮐﻨﻨﺪهٔ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻣﻘﺮرات اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﻼم اﺳﺖ، اﻧﺘﺨﺎب وی ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﺮﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻳﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮای ﺧﻮد وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﺪ.

زﻳﺮا ادارهٔ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻳﮏ رﻫﺒﺮی اﻣﮑﺎن ﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ در ﻏﻴﺮ اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻫﺮج و ﻣﺮج و ﺗﻔﺮﻗﻪ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ ﭘﻴﺶ ﻣﯽآﻳﺪ و اﻳﻦ، ﻳﮏ اﻣﺮ روﺷﻦ و ﺑﺪﻳﻬﯽ در ﺗﻤﺎم ﻧﻈﺎم ﻫﺎی ﺳﻴﺎﺳﯽ دﻧﻴﺎﺳﺖ.

ﭘﺲ، ﻣﺮدم در اﻧﺘﺨﺎب وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ اﻗﺪام ﮐﻨﻨﺪ و ﻓﻘﻴﻬﯽ را ﮐﻪ دارای ﺷﺮاﻳﻂ رﻫﺒﺮی اﺳﺖ، ﺑﺎ آﮔﺎﻫﯽ و ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺑﻪ وی اﻋﺘﻤﺎد و اﻃﻤﻴﻨﺎن ﮐﻨﻨﺪ و رﻫﺒﺮی ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﻪ او ﺑﺴﭙﺎرﻧﺪ.

ﻣﺮدم ﮐﺸﻮر ﻣﺎ در زﻣﺎن اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه‌ای ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﺑﺎ ﺣﻀﻮر در اﺟﺘﻤﺎﻋﺎت و راه ﭘﻴﻤﺎﻳﯽﻫﺎی ﺳﺮاﺳﺮی وﻻﻳﺖ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﯽ ــ رﺣﻤﺔ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ــ را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﺎ اﻳﺸﺎن ﭘﻴﻤﺎن ﻳﺎری ﺑﺴﺘﻨﺪ.

اﮐﻨﻮن ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ، ﻣﺮدم اﺑﺘﺪا ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﺧﺒﺮهٔ ﺧﻮد را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و آن ﺧﺒﺮﮔﺎن ﻧﻴﺰ از ﻣﻴﺎن ﻓﻘﻬﺎ آن ﮐﺲ را ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺗﺮ ﺑﺮای رﻫﺒﺮی ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻨﺪ، ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻋﻼم ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﺒﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﯽ ــ رﺣﻤﺔ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ــ ﺣﻀﺮت آﻳﺖ اﻟﻠﻪ ﺧﺎﻣﻨﻪای ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ رﻫﺒﺮی ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻋﻬﺪه دار ﺷﺪﻧﺪ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﻘﻴﻬﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ رﻫﺒﺮی ﺟﺎﻣﻌﻪٔ اﺳﻼﻣﯽ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﻴﺮد و ﮐﺸﻮر را اداره ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﺒﺮد ﮐﻪ ﻫﻢ ﺷﺮاﻳﻂ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه در دﻳﻦ را دارا ﺑﺎﺷﺪ(ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ) و ﻫﻢ ﻣﻮرد ﭘﺬﻳﺮش ﻣﺮدم ﺑﺎﺷﺪ(ﻣﻘﺒﻮﻟﻴﺖ).

ﻃﺒﻴﻌﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻘﻴﻬﯽ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ رﻫﺒﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮاﻳﻂ ﭘﻨﺞ ﮔﺎﻧﻪٔ ذﮐﺮ ﺷﺪه ﺑﺮای وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ را دارا ﺑﺎﺷﺪ. ﺗﺸﺨﻴﺺ اﻳﻦ اﻣﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻋﻬﺪهٔ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺒﺮﮔﺎن اﺳﺖ.

 
 

وﻻﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ، زﻣﻴﻨﻪﺳﺎز ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺟﻬﺎﻧﯽ اﻣﺎم ﻋﺼﺮ(عج)

ﺑﺮﻗﺮارى ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ در ﻋﺼﺮ ﻏﻴﺒﺖ :

1 . ﻳﮏ ﺿﺮورت اﺳﺎﺳﻰ در اﺟﺮاى اﺣﮑﺎم اﺳﻼﻣﻰ اﺳﺖ،

2 . ﺑﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎن و ﻣﻨﺘﻈﺮان ﺣﻀﺮت ﻣﻬﺪى(عج) ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻰدﻫﺪ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ را ﺑﺮاى آﻣﺎدﮔﻰ ﻇﻬﻮر ﻻزم اﺳﺖ، ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎزﻧﺪ.

ﻣﺮﺟﻌﻴﺖ و وﻻﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ در ﻋﺼﺮ ﻏﻴﺒﺖ، ﻫﻤﺎن ﭼﺮاغ ﻫﺪاﻳﺘﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﭘﺮﺗﻮ آن ﻣﻰﺗﻮان راه را از ﺑﻰراﻫﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ و در ﻣﻴﺎن ﻫﺰاران راﻫﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻦﺑﺴﺖ ﻣﻰاﻧﺠﺎﻣﺪ، راه درﺳﺖ را ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ و آن را ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﭘﻴﻤﻮد.

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ، ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ ﻗﻠﻌﻪ و ﺣﺼﺎر ﻣﺤﮑﻤﻰ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮان در آن، ﺑﻪ آﻣﺎدهﺳﺎزى و ﺗﺸﮑّﻞ ﺧﻮد ﻣﻰﭘﺮدازﻧﺪ.

نتیجه

ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ در ﻋﺼﺮ ﻏﻴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎى اراﺋﻪٔ ﻳﮏ اﻟﮕﻮ از ﺣﺎﮐﻤﻴﺖ دﻳﻨﺪاران اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻟﻬﺎم از ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ اﻧﺒﻴﺎء، ﺑﺮاى ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ و ﺳﻌﺎدت دﻧﻴﺎ و آﺧﺮت اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺗﻼش ﻣﻰﮐﻨﻨﺪ.

در اﻳﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖ :

1 . زﻣﻴﻨﻪٔ ﻋﺒﻮدﻳﺖ، ﻣﻌﻨﻮﻳﺖ ﺧﻮاﻫﻰ،

2 . ﺑﺮاﺑﺮى و ﻋﺪاﻟﺖ، ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﻮﺳﻌﻪ و ﺳﺎزﻧﺪﮔﻰ ﮐﺸﻮر

3 . و رﻓﺎه و آﺳﺎﻳﺶ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺴﺒﻰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻰآﻳﺪ.

 

دﻳﻨﺪاران و ﺣﻖ ﻃﻠﺒﺎن ﺟﻬﺎن اﻣﻴﺪوار ﺑﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎت ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺧﻼﻗﻰ و ﮐﺮاﻣﺖﻫﺎى اﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ و ﺟﻬﺎﻧﻴﺎن آﻣﺎدهٔ ﻇﻬﻮر ﻣﻮﻋﻮد ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ.

وﺟﻮد ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ اﻣﮑﺎن ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﻃﺌﻪﻫﺎ و ﺗﻬﺎﺟﻢﻫﺎ را ﻓﺮاﻫﻢ آورد و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎى وﺳﻴﻌﻰ را ﺑﺮاى ﭘﺎﻳﺪارى و اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺴﺘﮑﺒﺮﻳﻦ ﺗﺪارک ﺑﺒﻴﻨﺪ.

ﮔﺮﭼﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ از ﻣﺤﺮوﻣﺎن و ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﺎن ﺟﻬﺎن، دﺷﻤﻨﯽ ﺳﺘﻤﮑﺎران را ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دارد، اﻣّﺎ ﺳﺒﺐ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺟﺒﻬﻪٔ ﺣﻖ(علت) در دﻧﻴﺎ ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋﺪل ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻧﺰدﻳﮏﺗﺮ ﻣﯽﺳﺎزد(معلول).

 

ﭘﻴﺎم ﻫﺎى اﺻﻠﻰ اﻳﻦ درس ﮐﺪاماﻧﺪ؟

1 . وظایف دوگانۀ امام عصر(عج) در دوران غیبت کبری تعطیل نمی‌شود و در شکل‌های جدید ادامه پیدا می‌کند.

2 . امام عصر(عج) با مقام ولایت معنوی خود، از پس پردۀ غیبت جامعه را هدایت می‌کند و مانند خورشید پشت ابر، حافظ و نگهبان امت اسلامی است.

3 . در دوران غیبت کبری، دو وظیفۀ مرجعیت دینی و ولایت ظاهری به نیابت از امام بر عهدۀ فقهای واجد شرایط قرار می‌گیرد.

4 . برای شناخت فقیهی که واجد شرایط مرجعیت دینی باشد، باید از راه‌های تعیین شده استفاده کرد.

ﻣﻘﺼﻮد از «ﺗﻘﻠﻴﺪ» در اﺣﮑﺎم دﻳﻨﻰ ﭼﻴﺴﺖ؟

تقلید در احکام دینی به معنای مراجعۀ غیرمتخصص و غیرکارشناس به فرد متخصص و کارشناس در احکام برای انجام دادن صحیح وظایفِ دینی است؛ بنابراین اگر کسی خود کارشناس و متخصص باشد، نباید از دیگران تقلید کند.

ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺮاى ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻻزم اﺳﺖ و ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻪ زﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻳﻰ ﻣﻰﺷﻮد؟

تقلید برای کسانی لازم است که به سن تکلیف رسیده و در احکام دین متخصص و کارشناس نباشند.

تقلید به اصول اعتقادی، یعنی : توحید – معاد – نبوت – امامت – عدل، مربوط نمی‌شود و در این اصول، هرکس باید با دلیلی که در حدّ خود دارد، به یقین برسد.

تقلید به فروع دین، یعنی احکام و دستورات عملی مربوط می‌شود. افرادی که در این زمینه تخصص ندارند، باید به فقیه واجد شرایط مراجعه کنند.

ﭼﺮا ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺟﻊ «ﻋﺎدل» و «زﻣﺎنﺷﻨﺎس» ﺑﺎﺷﺪ؟

مرجع تقلید باید عادل باشد : یعنی در مرتبه‌ای از تقوا قرار دارد که در پی انجام دادن واجبات و دوری از گناهان است و گناهان کبیره را انجام نمی‌دهد و گناه صغیره را تکرار نمی‌کند. این امر سبب می‌شود که احتمال حکم دادن از روی هوی و هوس کاهش یابد.

مرجع تقلید باید زمان‌شناس باشد : یعنی با نیازهای زمان و مسائل جدیدی که در زمان او مطرح می‌شوند، آشنا باشد تا بتواند احکام دین را متناسب نیازهای زمان استنباط کرده و برای مردم بیان کند.

اﻧﺘﺨﺎب وﻟﯽ ﻓﻘﻴﻪ در ﮐﺸﻮر ﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﮔﻴﺮد وﻣﺮدم از ﭼﻪ ﻃﺮﻳﻘﯽ در اﻧﺘﺨﺎب اﻳﺸﺎن دﺧﺎﻟﺖ دارﻧﺪ؟

شیوۀ انتخاب رهبر در قانون اساسی آمده است.

بنابر قانون اساسی، رهبری جامعه از طریق پذیرش و مقبولیت‌های عمومی مردم یا از طریق مجلس خبرگان رهبری صورت می‌گیرد.

حالت اول(روش مستقیم) : وقتی است که عموم مردم علاقه‌مندی و گرایش خود را به یکی از فقها اعلام کنند، همان‌طور که دربارۀ رهبری امام خمینی اعلام کردند. اگر چنین حالتی پیش نیاید و مردم از تشخیص یک فقیه بازمانند، نوبت به حالت دوم می‌رسد.

حالت دوم(روش غیرمستقیم) : مردم، خبرگانی را که توانایی شناخت رهبر را دارند، برمی‌گزینند و آنها در قالب یک مجلس، فقیهی را که دارای شرایط لازم باشد، تشخیص می‌دهند و اعلام می‌دارند.

ﭼﮕﻮﻧﻪ وﻻﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ زﻣﻴﻨﻪﺳﺎز ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺣﻀﺮت ﻣﻬﺪی(عج) ﺑﺎﺷﺪ؟

در حکومت اسلامی :

زﻣﻴﻨﻪٔ ﻋﺒﻮدﻳﺖ، ﻣﻌﻨﻮﻳﺖ ﺧﻮاﻫﻰ، ﺑﺮاﺑﺮى و ﻋﺪاﻟﺖ، ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺗﻮﺳﻌﻪ و ﺳﺎزﻧﺪﮔﻰ ﮐﺸﻮر و رﻓﺎه و آﺳﺎﻳﺶ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺴﺒﻰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻰآﻳﺪ.

دﻳﻨﺪاران و ﺣﻖ ﻃﻠﺒﺎن ﺟﻬﺎن اﻣﻴﺪوار ﺑﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎت ﻓﻀﺎﺋﻞ اﺧﻼﻗﻰ و ﮐﺮاﻣﺖﻫﺎى اﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ و ﺟﻬﺎﻧﻴﺎن آﻣﺎدهٔ ﻇﻬﻮر ﻣﻮﻋﻮد ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ.

وﺟﻮد ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ اﻣﮑﺎن ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﻃﺌﻪﻫﺎ و ﺗﻬﺎﺟﻢﻫﺎ را ﻓﺮاﻫﻢ آورد و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎى وﺳﻴﻌﻰ را ﺑﺮاى ﭘﺎﻳﺪارى و اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺴﺘﮑﺒﺮﻳﻦ ﺗﺪارک ﺑﺒﻴﻨﺪ.

 
به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 3 | امتیاز: 4 از 5