«وضعِ فرهنگی و سیاسیِ عصر ائمه(ع)»


مقدمه

آیات

متن درس

اندیشه و تحقیق

 

دیدیم ﻛــﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣـﺎﻣﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ(ص) ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺣﻜﻴﻤﺎﻧﮥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻗﺮﺁﻥ کریمﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻼﻡ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﻭ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎی ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻮی ﺭﺳﺘﮕﺎﺭی ﻭ ﻓﻼﺡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻧﺤﻮۀ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺟﺎﻣﻌﮥ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﮔﺮﺍﻥﻗﺪﺭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ(ص) ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻛﻨﻴﻢ.

سوره‌ی یوسف – آیه 109

اَفَلَم یَسیروا فِی الاَرض : آیا در زمین سیر نکرده‌اند

فَیَنظُروا کَیفَ کانَ : تا بنگرند که چگونه بود

عاقِبَةُ الَّذینَ مِن قَبلِهِم : عاقبت گذشتگان؟

وَ الدارُ الأخِرَةِ خَیرٌ : و قطعاً سرای آخرت بهتر است

لِلَّذینَ اتَّقَوا : برای کسانی که تقوا پیشه کرده‌اند

اَفَلا تَعقِلون : آیا نمی‌اندیشید؟

پیام اصلی

ضرورت شناخت تاریخ گذشتگان(برای عبرت آموزی)

پیامهای دیگر

ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ ﭼﻪ درﺧﻮاﺳﺘﯽ درﺑﺎرۀ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن دارد؟ مطالعۀ تاریخ برای عبرت آموزی(اَفَلَم یَسیروا فِی الاَرض فَیَنظُروا کَیفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذینَ مِن قَبلِهِم)(پیامِ شمارۀ 1)

ﻧﺘﻴﺠﮥ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ اﻳﻦ درﺧﻮاﺳﺖ، ﺗﺸﺨﻴﺺ ﭼﻪ ﭼﻴﺰی اﺳﺖ؟ شناخت ملت‌هایی که مورد قبول‌اندشناخت عوامل موفقیت جامعه‌ها(فَیَنظُروا کَیفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذینَ مِن قَبلِهِم)(پیامِ شمارۀ 2)

از ﻧﻈﺮ ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺪام دﺳﺘﻪ از اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل اﺳﺖ؟ اقوامی که در تصمیم‌گیری‌ها، آخرت را در نظر می‌گیرند و خویشتن دارند(باتقوا)(وَ الدارُ الأخِرَةِ خَیرٌ لِلَّذینَ اتَّقَوا)(پیامِ شمارۀ 3)

ﺑﻴﺎن ﺗﺎرﻳﺦ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن، از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺎرﻳﺦ اﺳﻼم ﺑﺮای ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻋﺒﺮت آﻣﻮز اﺳﺖ؟ آنان که اهل تعقل هستند.(اَفَلا تَعقِلون)(پیامِ شمارۀ 6)

سیر و سفر باید هدفدار باشد.(اَفَلَم یَسیروا...فَیَنظُروا)

سیر و سیاحت در زمین و آگاهی از تاریخ و درس عبرت گرفتن، برای هدایت و تربیت بسیار کارگشاست.(فَیَنظُروا)

خرد و اندیشه، انسان را بسوی مکتب انبیا پیش می‌برد.(اَفَلا تَعقِلون)

 
 

سوره‌ی آل‌عمران – آیه 144

وَ ما مُحَمَّدٌ اِلا رَسول : و محمّد نیست، مگر رسولی

قَد خَلَت مِن قَبلِهِ‌الرُّسُل : که پیش از او رسولان دیگری بودند

اَفَاِن ماتَ اَو قُتِلَ : پس اگر او بمیرد یا کشته شود

انقَلَبتُم عَلی اَعقابِکُم : آیا شما به(دین) گذشتگان خود برخواهید گشت؟

وَ مَن یَنقَلِب عَلی عَقِبَیه : و هر کس به عقب بازگردد،

فَلَن یَضُرَّ اللهَ شیئًا : به خدا هیچ گزند و زیانی نمی‌رسد

وَ سَیَجزِی اللهُ الشّاکِرین : و خداوند سپاس‌گزاران را پاداش خواهد داد.

پیام اصلی

خطری که امت پیامبر را تهدید می‌کرد، بازگشت به گذشتۀ جاهلیت بود

پیامهای دیگر

ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن زﻣﺎن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) را از ﭼﻪ ﭼﻴﺰی ﺑﻴﻢ ﻣﯽدﻫﺪ؟ بازگشت به جاهلیت(اَفَاِن ماتَ اَو قُتِلَ انقَلَبتُم عَلی اَعقابِکُم)(پیامِ شمارۀ 4)

از ﻧﻈﺮ ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ، ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاران واﻗﻌﯽ ﻧﻌﻤﺖ رﺳﺎﻟﺖ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ کسانی که به دورۀ جاهلیت بازنگشتند و توصیۀ پیامبر در زندگی اجتماعی(امامت) را انتخاب کردند.(وَ مَن یَنقَلِب عَلی عَقِبَیه فَلَن یَضُرَّ اللهَ شیئًا وَ سَیَجزِی اللهُ الشّاکِرین)(پیامِ شمارۀ 5)

پیامبر اسلام(ص) نیز تابعِ سنّت‌های الهی و قوانین طبیعی همچون مرگ و حیات است.(اَفَاِن ماتَ اَو قُتِلَ)

جامعۀ اسلامی باید چنان تشکّل و انسجامی داشته باشد که حتّی مرگ رهبر به آن ضربه‌ای نزند.(اَفَاِن ماتَ اَو قُتِلَ انقَلَبتُم عَلی اَعقابِکُم)

مقاومت در راه حق، بهترین نوع شکر عملی است که پاداشش با خداست.(سَیَجزِی اللهُ الشّاکِرین)

 

هشدار به مسلمانان دربارۀ بازگشت به جاهلیت

هشدارِ قرآن کریم

ﻫﺸﺪار ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ(انقَلَبتُم عَلی اَعقابِکُم) ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻋﺼﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ دﻗﺖ و ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺮاوان اﺳﺖ.

اﻳﻦ ﻫﺸﺪار ﮔﻮﻳﺎی آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺤﺮاف از ﻣﺴﻴﺮ اﻟﻬﯽ و دور ﺷﺪن از ﺟﺎﻣﻌﻪٔ ﺗﻮﺣﻴﺪی، ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪای ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻢ ﺑﻨﺎ ﺷﺪه، وﺟﻮد دارد.(اَفَاِن ماتَ اَو قُتِلَ انقَلَبتُم عَلی اَعقابِکُم)

هشدارِ امام علی (ع)

اﻣﻴﺮﻣﺆﻣﻨﺎن ﻋﻠﯽ(ع) ﮐﻪ از اﺑﺘﺪای ﺑﻌﺜﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم، ﻫﻤﺮاه اﻳﺸﺎن ﺑﻮد و از ﺗﻌﻠﻴﻤﺎت آن ﺑﺰرﮔﻮار ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﺪه ﺑﻮد، وﻗﺘﯽ ﻧﺤﻮهٔ ﻋﻤﻞ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن(قدر الهی)، ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد، ﺑﺎ روﺷﻦ ﺑﻴﻨﯽ و درک ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﻪ از ﻧﺘﻴﺠﻪٔ رﻓﺘﺎرﻫﺎ و وﻗﺎﻳﻊ داﺷﺖ، در زﻣﺎن ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﻤﺖ و ﺳﻮی ﺣﻮادث آﻳﻨﺪه و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪٔ اﺳﻼﻣﯽ را ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽﻣﯽ ﮐﺮد(قضای الهی) و در ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻫﺎی ﻣﺘﻌﺪد ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ رﻓﺘﺎرﺷﺎن ﺑﻴﻢ ﻣﯽداد.

آن ﺣﻀﺮت در ﻳﮑﯽ از ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽﻫﺎ ﻓﺮﻣﻮد:

1 . به زودی ﭘﺲ از ﻣﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﻓﺮاﺧﻮاﻫﺪ رﺳﻴﺪ ﮐﻪ در آن زﻣﺎن ﭼﻴﺰی ﭘﻮﺷﻴﺪهﺗﺮ از ﺣﻖ و آﺷﮑﺎرﺗﺮ از ﺑﺎﻃﻞ و راﻳﺞﺗﺮ از دروغ ﺑﺮ ﺧﺪا و ﭘﻴﺎﻣﺒﺮش ﻧﺒﺎﺷﺪ.

2 . ﻧﺰد ﻣﺮدم آن زﻣﺎن، ﮐﺎﻻﻳﯽ ﮐﻢ ﺑﻬﺎﺗﺮ از ﻗﺮآن ﻧﻴﺴﺖ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ ﺧﻮاﻧﺪه ﺷﻮد. و ﮐﺎﻻﻳﯽ راﻳﺞﺗﺮ و ﻓﺮاوان ﺗﺮ از آن ﻧﻴﺴﺖ،آن ﮔﺎه ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت واروﻧﻪ و ﺑﻪ ﻧﻔﻊ دﻧﻴﺎﻃﻠﺒﺎن ﻣﻌﻨﺎﻳﺶ ﮐﻨﻨﺪ.

3 . در آن اﻳّﺎم، در ﺷﻬﺮﻫﺎ، ﭼﻴﺰی ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺗﺮ از ﻣﻌﺮوف و ﺧﻴﺮ و ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪهﺗﺮ از ﻣﻨﮑﺮ و ﮔﻨﺎه ﻧﻴﺴﺖ.

4 . آن ﻣﺮدم در اﺧﺘﻼف ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ و ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ ﻣﺘﺤﺪﻧﺪ و از اﺗﺤﺎد و ﻳﮕﺎﻧﮕﯽ روﻳﮕﺮداﻧﻨﺪ.

5 . ﮔﻮﻳﺎ آﻧﺎن ﺧﻮد را راﻫﻨﻤﺎی ﻗﺮآن ﻣﯽداﻧﻨﺪ، ﻧﻪ ﻗﺮآن را راﻫﻨﻤﺎی ﺧﻮد،

6 . از ﻗﺮآن در ﻣﻴﺎن آﻧﺎن ﺟﺰ ﻧﺎﻣﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه و ﺟﺰ ﺧﻂ و ﻧﻮﺷﺘﻪ اش ﭼﻴﺰی از آن ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ...

اﻳﺸﺎن در ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ دﻳﮕﺮی از ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺪن ﺑﻨﯽاﻣﻴﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﯽدﻫﺪ و آن را ﻧﺘﻴﺠﻪٔ ﺳﺴﺘﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در دﻓﺎع از ﺣﻖ ﻣﯽداﻧﺪ و درﺑﺎرهٔ رﻓﺘﺎر ﺑﻨﯽ اﻣﻴﻪ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﻳﺪ :

1 . ﺑﻪ ﺧﺪا ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻨﯽاﻣﻴﻪ ﺗﺎ آنﺟﺎ در ﺳﺘﻤﮕﺮی و ﺗﺠﺎوز ﭘﻴﺶ ﻣﯽروﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺣﻼﻟﯽ را ﺣﺮام ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﻫﺮ ﭘﻴﻤﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ اﻧﺪ، ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ.

2 . ﻫﻴﭻ ﮐﻠﺒﻪٔ ﮔِﻠﯽ و ﺧﻴﻤﻪٔ ﻓﻘﻴﺮاﻧﻪای ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ آن ﮐﻪ ﻇﻠﻤﺸﺎن را ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ و ﻓﺸﺎرﺷﺎن را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ.

3 . رﻓﺘﺎر ﺑﻨﯽاﻣﻴﻪ ﭼﻨﺎن ﺑﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻫﺎﻟﯽ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻧﻪ را ﻫﻢ ﻣﺘﻔﺮق ﺳﺎزد.

4 . ﮐﺎر ﺑﻪ آن ﺟﺎ ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ دﻳﻨﺸﺎن را ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮ دﻳﻨﺸﺎن ﺑﮕﺮﻳﻨﺪ و ﻫﻢ ﮔﺮوﻫﯽ ﮐﻪ دﻧﻴﺎی ﺧﻮد را ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﺮ ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﯽ دﻧﻴﺎی ﺧﻮد ﮔﺮﻳﺎﻧﻨﺪ.

5 . وﺿﻊ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﺑﺨﻮاﻫﺪ دادﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﺪ و از ﮐﺴﯽ ﻳﺎری ﺑﻄﻠﺒﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺰد ﻫﻤﺎن ﻇﺎﻟﻤﺎن ﺑﺮود و از ﻫﻤﺎنﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺨﻮاﻫﺪ.

پیام :

مطالب فوق نشانۀ بازگشت به جاهلیت است

پس این خطبه‌ها تفسیر به آیۀ 144 آل‌عمران : «...وَ مَن یَنقَلِب عَلی عَقِبَیه...» است.

 
 

حوادثی که پس از رحلت رسول(ص) اتفاق افتاد

 خروج رهبریِ امت از مسیری(امامت) که پیامبر فرمان داده بود

ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) در ﺳﺎل ﻳﺎزدﻫﻢ ﻫﺠﺮى، ﺣﻮادﺛﻰ رخ داد ﮐﻪ رﻫﺒﺮى اﻣﺖ را از ﻣﺴﻴﺮی ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﺳﻼم(ص) ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﻳﺰى ﮐﺮده و ﺑﺪان ﻓﺮﻣﺎن داده ﺑﻮد، ﺧﺎرج ﮐﺮد و در ﻧﺘﻴﺠﻪ،ﻧﻈﺎم ﺣﮑﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻰ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎى «اﻣﺎﻣﺖ» ﻃﺮاﺣﻰ ﺷﺪه ﺑﻮد، ﺗﺤﻘﻖ ﻧﻴﺎﻓﺖ.

دﺳﺘﺎورد اﻳﻦ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ آن ﺑﻮد ﮐﻪ :

1 . اﻣﺎﻣﺎن ﻣﻌﺼﻮم ﺑﺎ وﺟﻮد ﺣﻀﻮر در ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻓﺎﻗﺪ ﻗﺪرت و اﻣﮑﺎﻧﺎت ﻻزم ﺑﺮاى اﺟﺮاى ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪٔ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎى ﺧﻮد ﺷﻮﻧﺪ.

ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ 25 ﺳﺎل از رﺣﻠﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻓﻘﻂ در ﻳﮏ دورهٔ ﮐﻮﺗﺎه ﭼﻬﺎر ﺳﺎل و ﻧﻪ ﻣﺎﻫﻪ، ادارهٔ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻪ ﺣﻀﺮت ﻋﻠﻰ(ع) رﺳﻴﺪ و اﻳﺸﺎن در ﻫﻤﻴﻦ دورهٔ ﮐﻮﺗﺎه، ﻋﺎﻟﻰﺗﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪٔ اﻧﺴﺎﻧﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ را ﺑﻪ ﻫﻤﻪٔ ﻧﺴﻞﻫﺎ در ﺳﺮاﺳﺮ ﺗﺎرﻳﺦ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﺮد.

2 . در ﻧﺘﻴﺠﻪٔ ﺧﺮوج ﺟﺮﻳﺎن رﻫﺒﺮى از ﻣﺴﻴﺮ اﻣﺎﻣﺖ، ﭘﺲ از ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ، ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) ﺑﻪ دﺳﺖ ﮐﺴﺎﻧﻰ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻔﺮت و ﮐﻴﻨﻪ ﺑﺎ آن ﺣﻀﺮت ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﻓﻘﻂ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ اﺳﻼم آوردن ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم(ص) ﺷﻬﺮ آﻧﺎن، ﻣﮑﻪ، را ﺗﺼﺮف ﮐﺮد، و آﻧﺎن راﻫﻰ ﺟﺰ ﺗﺴﻠﻴﻢ و اﻃﺎﻋﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ.

 حکومت بنی‌امیه

اﺑﻮﺳﻔﻴﺎن ﮐﻪ رﻫﺒﺮى ﻣﺸﺮﮐﺎن را ﺑﺮﻋﻬﺪه داﺷﺖ، ﺣﺪود دو ﺳﺎل ﻗﺒﻞ از رﺣﻠﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ، اﻋﻼم ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﮐﺮد(یعنی منافق بود).

ﻣﻌﺎوﻳﻪ، ﭘﺴﺮ ابوسفیان در ﺳﺎل ﭼﻬﻠﻢ ﻫﺠﺮى ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص)،ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﺧﻼﻓﺖ رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) را ﺑﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮد.

او، ﻳﺰﻳﺪ را ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﻮد ﻗﺮار داد. یزید ﺷﺨﺼﯽ بود ﮐﻪ از ﻫﻴﭻ ﮐﺎر زﺷﺖ و ﻧﺎﭘﺴﻨﺪی اﺑﺎﻳﯽ ﻧﺪاﺷﺖ؛ مانند :

1 . زﻧﺎن زﻳﺒﺎ را ﺣﺘﯽ اﮔﺮ در ﻋﻘﺪ دﻳﮕﺮان ﺑﻮدﻧﺪ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻃﻼق ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﻪ ﮐﺎخ ﻣﯽآورد.

2 . اﺣﮑﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻤﺎز را ﺑﻪ ﺑﺎزی و ﻣﺴﺨﺮه ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ.

3 . آﺷﮑﺎرا ﺷﺮاب ﻣﯽ ﺧﻮرد.

4 . ﺳﮓ ﺑﺎزی و ﻣﻴﻤﻮن ﺑﺎزی ﮐﺎر روزاﻧﻪٔ او ﺑﻮد.

5 . ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺳﮓ و ﻣﻴﻤﻮن وارد ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﯽﺷﺪ و آنﻫﺎ را ﮐﻨﺎر دﺳﺖ ﺧﻮد ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﺪ.

6 . ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﻧﻮهٔ ﮔﺮاﻣﯽ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ و ﻳﺎراﻧﺶ را ﺑﺎ ﭼﻨﺎن وﺿﻊ ﻫﻮﻟﻨﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺎدت رﺳﺎﻧﺪ و ﺧﺎﻧﻮادهٔ اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﻴﺮ، در ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ.

ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎن وی ﺗﺎ ﺳﺎل 132 ﻫﺠﺮى ﻗﻤﺮى ﺑﺮ ﻣﺮدم ﺣﮑﻤﺮاﻧﻰ ﮐﺮدﻧﺪ.

نتیجه :

روﺷﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ وﻗﺘﻰ ﺳﺮﺳﺨﺖﺗﺮﻳﻦ دﺷﻤﻨﺎن رﺳﻮل ﺧﺪا(ص)، ﺑﻪ ﻧﺎم ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ اﻳﺸﺎن ﺣﮑﻤﺮاﻧﻰ ﺑﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺑﻪ ﭼﻨﮓ آورﻧﺪ، ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮادهٔ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) و ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ آن ﺑﺰرﮔﻮار و ﻣﻌﺎرف ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﻣﻰﮐﻨﻨﺪ.

 حکومت بنی‌عباس

ﭘﺲ از ﺳﻘﻮط ﺑﻨﻰاﻣﻴﻪ، در زﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ اﻣﺎم ﺻﺎدق(ص) رﻫﺒﺮى ﺷﻴﻌﻴﺎن را ﺑﺮﻋﻬﺪه داﺷﺖ، ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻨﻰﻋﺒﺎس اﻓﺘﺎد.

آﻧﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ ﮐﻪ ﺧﻮد را ﻋﻤﻮزادﮔﺎن اﺋﻤﻪٔ اﻃﻬﺎر(ع) ﻣﻰداﻧﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎم اﻫﻞ ﺑﻴﺖ، ﻗﺪرت را از ﺑﻨﻰ اﻣﻴﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ، روش ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ ﺑﻨﻰاﻣﻴﻪ را اداﻣﻪ دادﻧﺪ و در ﻇﻠﻢ و ﺳﺘﻢ ﺑﻪ اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) از ﭼﻴﺰى ﻓﺮوﮔﺬار ﻧﮑﺮدﻧﺪ؛ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاى ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﺤﻮل ﻣﻌﻨﻮى و ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ اﻳﺠﺎد ﺷﺪه در ﻋﺼﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ  و دو ﻣﻴﺮاث ﮔﺮان ﻗـﺪر آن ﺣﻀﺮت ــ ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ و اﺋﻤﻪٔ اﻃﻬﺎر(ع) ــ ﻧﺒﻮد، ﺟﺰ ﻧﺎﻣﯽ از اﺳﻼم ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰﻣﺎﻧﺪ.

 

اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻰ ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﻣﺸﮑﻼت ﺳﻴﺎﺳﻰ، اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ و ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ اﻳﻦ دوره ﻣﻰﭘﺮدازﻳﻢ، ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺠﺎﻫﺪتﻫﺎی اﻣﺎﻣﺎن ﺑﺰرﮔﻮار ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﯽﺑﺒﺮﻳﻢ.

ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﻣﺸﮑﻼت ﺳﻴﺎﺳﻰ، اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ و ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ پس از رحلت پیامبر(ص)

 ﻣﻤﻨﻮﻋﻴﺖ از ﻧﻮﺷﺘﻦ اﺣﺎدﻳﺚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم(ص)

ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ رﺳﻮل ﺧﺪا(ص)،ﻧﻮﺷﺘﻦ اﺣﺎدﻳﺚ آن ﺣﻀﺮت ﻣﻤﻨﻮع ﺷﺪ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ، ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ اﺣﺎدﻳﺚ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﺑﻮدﻧﺪ، ﻓﻘﻂ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ آنﻫﺎ را ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﺴﭙﺎرﻧﺪ و از اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻧﮕﻬﺪارى ﺣﺪﻳﺚ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻴﻮه، ﭼﻨﺪ اﺷﮑﺎل اﺳﺎﺳﻰ داﺷﺖ؛ از ﺟﻤﻠﻪ اﻳﻦ ﮐﻪ :

الف) اﺣﺘﻤﺎل ﺧﻄﺎ در ﻧﻘﻞ اﺣﺎدﻳﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﯽﻳﺎﻓﺖ و اﻣﮑﺎن ﮐﻢ و زﻳﺎد ﺷﺪن ﻋﺒﺎرتﻫﺎ ﻳﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪن اﺻﻞ ﺣﺪﻳﺚ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﺷﺪ(تحریف حدیث).

ب) ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاى ﺟﺎﻋﻼن ﺣﺪﻳﺚ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻰآﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاﺳﺎس اﻏﺮاض ﺷﺨﺼﻰ ﺑﻪ ﺟﻌﻞ ﻳﺎ ﺗﺤﺮﻳﻒ ﺣﺪﻳﺚ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺣﺎﮐﻤﺎن ﺳﺘﻤﮕﺮ از ﻧﻘﻞ ﺑﺮﺧﯽ اﺣﺎدﻳﺚ ﺧﻮدداری ﮐﻨﻨﺪ.

ج) ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﺸﺪن ﺣﺪﻳﺚ ﺳﺒﺐ ﻣﻰﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺪرک و ﻣﻨﺒﻌﻰ ﮐﻪ از ﻃﺮﻳﻖ آن ﺑﺘﻮان اﺣﺎدﻳﺚ درﺳﺖ را از ﻧﺎدرﺳﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ داد، در دﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ(صحت حدیث).

د) ﻣﻬﻢﺗﺮ از ﻫﻤﻪ اﻳﻦ ﮐﻪ ﻣﺮدم و ﻣﺤﻘﻘﺎن از ﻳﮏ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﻬﻢ ﻫﺪاﻳﺖ ﺑﻰﺑﻬﺮه ﻣﻰﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر،ﺳﻠﻴﻘﻪٔ ﺷﺨﺼﻰ را در اﺣﮑﺎم دﻳﻨﻰ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﻰدادﻧﺪ.

ﺗﺬﮐﺮ : اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ وﺿﻊ ﺑﺮاى ﭘﻴﺮوان اﺋﻤﻪ ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﻣﺪ زﻳﺮا اﺣﺎدﻳﺚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺰد اﻳﺸﺎن ﺣﻔﻆ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺷﻴﻌﻴﺎن اﻳﻦ اﺣﺎدﻳﺚ را از ﻃﺮﻳﻖ اﻳﻦ ﺑﺰرﮔﻮاران ﮐﻪ ﺧﻮد اﻧﺴﺎنﻫﺎﻳﻰ ﻣﻌﺼﻮم و ﺑﻪ دور از ﺧﻄﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺨﻨﺎﻧﺸﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺨﻨﺎن رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) ﻣﻌﺘﺒﺮ و ﻣﻮﺛﻖ ﺑﻮد، ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻰآوردﻧﺪ.

 ﺗﺤﺮﻳﻒ در ﻣﻌﺎرف اﺳﻼﻣﻰ و ﺟﻌﻞ اﺣﺎدﻳﺚ

ﺑﺮﺧﻰ از ﻋﺎﻟﻤﺎن واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﺪرت و ﮔﺮوﻫﻰ از ﻋﻠﻤﺎى اﻫﻞ ﮐﺘﺎب(ﻳﻬﻮدى و ﻣﺴﻴﺤﻰ) ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻌﺐاﻻﺣﺒﺎر ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮاً ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ(منافق)، از ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ و ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺮﮐﻨﺎرى اﻣﺎم ﻣﻌﺼﻮم اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ و ﺗﻌﻠﻴﻢ آﻳﺎت ﻗﺮآن و ﻣﻌﺎرف اﺳﻼﻣﻰ، ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر ﺧﻮد و ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪان ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ.

ﺑﺮﺧﻰ از آنﻫﺎ در ﻣﺴﺎﺟﺪ ﻣﻰﻧﺸﺴﺘﻨﺪ و داﺳﺘﺎنﻫﺎى ﺧﺮاﻓﻰ درﺑﺎرهٔ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮان ﺑﺮاى ﻣﺮدم ﻧﻘﻞ ﻣﻰﮐﺮدﻧﺪ. اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ از اﺋﻤﻪٔ اﻃﻬﺎر  ﭘﻴﺮوى ﻧﻤﻰﮐﺮدﻧﺪ، ﺟﻬﺖ ﻣﻰداد و در ﮐﺘﺎبﻫﺎى ﺗﺎرﻳﺨﻰ و ﺗﻔﺴﻴﺮى آﻧﺎن راه ﻣﻰﻳﺎﻓﺖ و ﺳﺒﺐ ﮔﻤﺮاﻫﻰ ﺑﺴﻴﺎرى از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﻰﺷﺪ.

ﺣﺎﮐﻤﺎن ﺑﻨﻰاﻣﻴﻪ و ﺑﻨﻰﻋﺒﺎس اﻏﻠﺐ ﺑﻪ اﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎﻳﻰ ﻣﻴﺪان ﻣﻰدادﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪرت آﻧﺎن ﮐﻤﮏ ﻣﻰﮐﺮد و ﻣﺮدم را ﻣﻄﻴﻊ آﻧﺎن ﻣﻰﮔﺮداﻧﺪ. ﺑﺮﺧﻰ از دﻧﻴﺎ دوﺳﺘﺎن ﺑﺮاى ﻧﺰدﻳﮑﻰ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺣﺎﮐﻤﺎن، اﺣﺎدﻳﺜﻰ از ﻗﻮل ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم(ص) ﺟﻌﻞ ﻣﻰﮐﺮدﻧﺪ و از ﺣﺎﮐﻤﺎن ﺟﺎﻳﺰه ﻣﻰﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.

 ﻇﻬﻮر ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎ و اﻟﮕﻮﻫﺎى ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد

ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم در اﻓﮑﺎر و اﻋﺘﻘﺎدات و رﻓﺘﺎر و ﻋﻤﻞ، دﻧﺒﺎﻟﻪ رو ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎى ﺑﺮﺟﺴﺘﻪٔ ﺟﺎﻣﻌﻪٔ ﺧﻮد ﻫﺴﺘﻨﺪ و آنﻫﺎ را اﺳﻮه ﻗﺮار ﻣﻰدﻫﻨﺪ.

اﮔﺮ اﻳﻦ اﻟﮕﻮﻫﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﮐﻤﺎﻻت و ارزشﻫﺎى اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺮدم ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﻫﻤّﺖ و اﺳﺘﻌﺪاد ﺧﻮد از اﻳﻦ ﮐﻤﺎﻻت و ارزشﻫﺎ ﺑﻬﺮهﻣﻨﺪ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ و اﮔﺮ آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻮى زﺷﺘﻰﻫﺎ و ﺑﺪىﻫﺎ ﺑﺮوﻧﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮدم ﻧﻴﺰ از آنﻫﺎ دﻧﺒﺎﻟﻪ روى ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد.

در آن زﻣﺎن ﮐﻪ رﺳﻮل ﺧﺪا اﺳﻮهٔ ﻣﺮدم ﺑﻮد و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺗﻼش ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ رﻓﺘﺎر اﻳﺸﺎن را ﺳﺮﻣﺸﻖ ﻗﺮار دﻫﻨﺪ، اﻧﺴﺎنﻫﺎﻳﻰ آزاده، ﺷﺠﺎع، ﺑﺎاﻳﻤﺎن و ﻋﺪاﻟﺖ ﻃﻠﺐ ﭼﻮن اﻣﺎم ﻋﻠﻰ(ع)، ﻣﻘﺪاد،ﻋﻤﺎر، اﺑﻮذر و ﺳﻠﻤﺎن ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ ﻳﺎد آﻧﺎن ﻳﺎدآور ﻓﻀﺎﺋﻞ و ﮐﺮاﻣﺖﻫﺎی اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ.

اﻣﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ از زﻣﺎن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻰﮔﺮﻓﺖ، ﺣﺎﮐﻤﺎن وﻗﺖ ﺗﻼش ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎى اﺻﻴﻞ اﺳﻼﻣﻰ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص)، ﺑﻪ اﻧﺰوا ﮐﺸﻴﺪه ﺷﻮﻧﺪ و اﻓﺮادى ﮐﻪ در اﻧﺪﻳﺸﻪ و ﻋﻤﻞ و اﺧﻼق از ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎى اﺳﻼﻣﻰ ﺑﻪ دورﻧﺪ، در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻰ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﭘﻴﺪا ﮐﻨﻨﺪ و اﻟﮕﻮی ﻣﺮدم ﺷﻮﻧﺪ.

اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎ در دﺳﺘﮕﺎه ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻨﻰاﻣﻴﻪ و ﺑﻨﻰﻋﺒﺎس ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺷﻬﺮت رﺳﻴﺪﻧﺪ.

 ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋﺪل ﻧﺒﻮى ﺑﻪ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻗﻴﺼﺮى و ﮐﺴﺮاﻳﻰ

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪا(ص) ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ را ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪٔ ﺑﺮاﺑﺮى و ﻣﺴﺎوات ﺑﻨﺎ ﮐﺮد و اﻋﻼم ﮐﺮد ﻫﻤﻪٔ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ از ﻳﮏ ﻣﺮد و زن آﻓﺮﻳﺪه ﺷﺪه‌اﻧﺪ و ﻣﻼک ﮐﺮاﻣﺖ و ﮔﺮاﻣﻰ ﺑﻮدن، ﺗﻘﻮاﺳﺖ.

ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪﺗﻰ از رﺣﻠﺖ رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ در ﻟﺒﺎﺳﻰ ﺟﺪﻳﺪ وارد زﻧﺪﮔﻰ اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺷﺪ.

ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎى ﺑﺎﺗﻘﻮا، ﺟﻬﺎدﮔﺮ و ﻣﻮرد اﺣﺘﺮام و اﻋﺘﻤﺎد ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) ﻣﻨﺰوى ﺷﺪﻧﺪ و ﻃﺎﻟﺒﺎن ﻗﺪرت و ﺛﺮوت، ﻗﺮب و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ.

آن دﺳﺘﻪ از اﻓﺮاد ﮐﻪ در زﻣﺎن رﺳﻮل ﺧﺪا(ص) در ﺟﺒﻬﻪٔ دﺷﻤﻨﺎن اﺳﻼم ﺑﻮدﻧﺪ، ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﻰ ﺑﺎ ﺗﺰوﻳﺮ و ﻧﻴﺮﻧﮓ ﺧﻮد را در ﺟﺒﻬﻪٔ دوﺳﺘﺎن ﻗﺮار دادﻧﺪ و ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ، ﺷﻴﻮهٔ ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ ﻗﻴﺼﺮان روم و ﮐﺴﺮاﻫﺎی اﻳﺮان را در ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.

آﻧﺎن ﮐﺎخﻫﺎی ﺑﺰرگ و ﻣﺠﻠﻞ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ، ﺧﺰاﺋﻦ ﺧﻮد را از ﺟﻮاﻫﺮات ﮔﺮان ﻗﻴﻤﺖ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﮐﺮدﻧﺪ، اﮐﺜﺮ اﻣﻼک و زﻣﻴﻦﻫﺎی ﮐﺸﺎورزی در ﮐﺸﻮر ﭘﻬﻨﺎور اﺳﻼﻣﯽ را ﺑﻪ ﻣﺎﻟﮑﻴﺖ ﺧﻮد درآوردﻧﺪ و ﺑﻪ ﻋﻴﺶ و ﻧﻮش و ﻋﺸﺮت ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ.

 

ﭼﺮا ﻗﺮآن ﮐﺮﻳﻢ ﻣﺮدم را ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪٔ ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﻣﻠﺖﻫﺎ دﻋﻮت ﮐﺮده اﺳﺖ؟

یکی از علت‌های آن، آشنایی با سرنوشت ملت‌ها و علت آن سرنوشت است؛ مثلاً بدانیم که عاقبت گذشتگان چه بود.

این آشنایی باید به درس گرفتن و عبرت‌آموزی منجر شود.

ﭼﻪ ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ زﻣﻴﻨﻪ را ﺑﺮاى ورود ﺟﻌﻞ و ﺗﺤﺮﻳﻒ ﺑﻪ اﺣﺎدﻳﺚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﮐﺮم(ص) آﻣﺎده ﮐﺮد؟

زمینۀ اول : ممنوعیت از نوشتن احادیث، پس از رحلت پیامبر(ص)

زمینۀ دوم : نیار حاکمانُ جور و صاحبان قدرت به توجیه موقعیت خود و اقدامات مخالف اسلام آن‌ها بود.

ﺗﻔﺎوتﻫﺎى اﺳﺎﺳﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻨﻰاﻣﻴﻪ و ﺑﻨﻰﻋﺒﺎس ﺑﺎ رﻫﺒﺮى ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ص) ﭼﻪ بود؟

1 . عادلانه بودن حکومت پیامبر(ص)   -   تکیه بر ظلم و جور در حکومت بنی‌عباس و بنی‌امیه

2 . گسترش اندیشه‌های اسلامی توسط پیامبر(ص)   -   میدان دادن به اندیشه‌های غیراصیل و تحریف شده در حکومت بنی‌عباس و بنی‌امیه

3 . عمل دقیق به دستورات و احکام الهی توسط پیامبر(ص)   -   زیرپا گذاشتن احکام الهی توسط حکومت بنی‌عباس و بنی‌امیه

4 . مشی سادۀ حکومت‌داری پیامبر(ص)   -   مشی اشرافی حکومت‌داریِ حکومت بنی‌عباس و بنی‌امیه

 
به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 3 | امتیاز: 5 از 5