گوش، زبان، بینی و پردازش اطلاعات حسی

گوش :

آکادمی کنکور - ساختار گوش انسان

ساختار گوش انسان

   گوش

 

بخش شنوايي

 

گوش بيروني

ازلاله گوش تا پرده صماخ

 

لاله گوش

 

 به همراه مجراي گوش كار جمع آوري صدا و انتقال به گوش مياني را بر عهده دارد

مجرای گوش

 يک سوم خارجي غضروفي(سلول هایی با ماده بین سلولی انعطاف پذیر) و دو سوم انتهايي از استخوان گيجگاهي( بافت اسفنجی با مغز قرمز) است.

 در مجراي گوش بيروني موهاي ظريفي وجود دارد كه هوا را تصفيه مي كند.

 غده هاي عرق تغيير شكل يافته درون مجرا، ماده موم مانند ترشح مي كنند كه از ورود مواد خارجي جلوگيري مي كند.

نکته : موم ها آبگریز ترین لیپید ها هستند و در شبکه آندوپلاسمی صاف ساخته می شوند.

گوش مياني

از پرده صماخ تا بیضی

 

 محفظه اي از استخوان گيجگاهي است كه پر از هوا است 

 در هر طرف از بيرون به درون به ترتيب استخوان دارد: I چكشي  II سنداني  III ركابي [ يعني كلاً در انسان 6 استخوانی (برابر با تعداد مجاری نیم دایره در گوش و تعداد غده های بزاقی در دهان) 

 اين استخوان ها ارتعاشات را از پرده صماخ به مايع درون حلزون گوش انتقال مي دهند.

 استخوان چكشي روي پرده صماخ است و ركابي به حلزون گوش نزديك است.بین استخوان سندانی و استخوان های چکشی و رکابی مفصل استخوانی وجود دارد.

 در گوش مياني انسان، ماهيچه هايي وجود دارد كه با انقباض آنها، حساسيت گوش نسبت به شنيدن اصوات بلند

 كه توليد مي شود، كاهش مي يابد.(مانند ماهیچه های گوش میانی خفاش)

گوش دروني

بعد از بیضی که شامل حلزونی ومجاری نیم دایره می شود

 درون استخوان گيجگاهي قرار داردآکادمی کنکور - حلزون

 بخشي از آن را حلزون گوش گويند كه داراي نوعي گيرنده هاي مكانيكي مژك دار است كه درون مايع غوطه ورند.

 اين گيرنده ها باعث تبديل انرژي مكانيكي به پتانسيل عصبي(باز شدن کانال های سدیمی و پتاسیمی غشای سلول)می شوند.

عصب گوش ابتدا به تالاموس براي تقويت مي رود و سپس به قشر مخِ لُب گيجگاهي مي رود .

 بخش هايي از گوش كه در داخل استخوان گيجگاهي قرار دارند :

     1- بيشتر مجراي گوش بيروني             2- همه گوش مياني                3- همه گوش دروني

شيپور استاش 

 

گوش مياني توسط يك مجرا با حلق ارتباط دارد، به اين مجرا شيپور استاش گويند، كه فشار هواي گوش مياني را با محيط بيرون تنظيم مي كند، تا پرده صماخ بتواند به درستي به ارتعاش درآيد.

بخش

تعادلي

 

 هر گوش دروني داراي 3 مجراي نيم دايره است [در انسان كلاً 6 مجراي نيم دايره]آکادمی کنکور - بخش تعادلی

 اين دايره ها بر يكديگر عمودند و داراي مايع هستند.

 درون اين مايع گيرنده هاي مكانيكي مژك دار تعادلي قرار دارند و در اثر تغيير موقعيت سر تحريک مي شوند.

 جابه جايي شخص  حرکت مايع درون مجاري نيم دايره  خم شدن سلول هاي مژکدار  پيام عصبي تعادلي ايجاد مي شود.

 اين گيرنده ها: مبدل انرژي مكانيكي به عصبي هستند و پيام عصبي تعادل را به مغز و مخچه مخابره مي كنند و موقعيت سر را تعيين مي كند.

 در گوش 3 موج وجود دارد :  1- ابتدا موج صوتي        

2- بعد امواج مكانيكي         3- در آخر امواج عصبي

 
نکات بخش گوش:

شاخه شنوايي از حلزون گوش ابتدا به تالاموس براي تقويت مي رود و سپس به لوب گيجگاهي براي درك شنوايي مي رود .

سلول هاي مژك دار بخش تعادلي : حساس به حركت

  سلول هاي مژك دار بخش حلزوني : حساس به ارتعاش

  احساس شدت صوت درك آن و تشخيص كيفيت صدا به عهده قشر خاكستري مخ است نه سلول های گیرنده و مژک ها.

منشأ عصب تعادلي و شنوايي در ابتدا از هم جدا و در انتها هم از هم جدا و نوع پيام هر 2 مجزا و فقط در بخشي از مسير يكي شده كه به آن عصب تعادلي شنوايي مي گويند.

ايجاد صدا  ارتعاش پرده صماخ  ايجاد موج مكانيكي  انتقال موج مكانيكي به حلزون گوش  تحريك  سلول هاي مژك دار حلزوني گوش  ايجاد پيام عصبي  هدايت به سمت تالاموس  لوب گيجگاهي [ براي درك صدا ]

عصب گوش 2 شاخه شنوايي و تعادلي دارد.شاخه تعادلي از مجاري نيم دايره به مخچه مي روند.

پردازش اطلاعات بينايي در لوب پس سري و پردازش اطلاعات شنوايي در لوب گيجگاهي است.

 زبان

آکادمی کنکور - گیرنده چشاییآکادمی کنکور

زبان

جوانه چشایی

 روي زبان هزاران جوانه چشايي وجود دارد.جوانه چشايي 2 نوع سلول دارد :

گیرنده چشایی و نگهبان

 

 

گیرنده چشایی: سلول هاي چشايي گيرنده هاي شيميايي اند و هر كدام به تنهايي مي تواند چهار مزه ي اصلي را تشخيص دهد.

با حل شدن مولكول هاي غذا در بزاق ، مولكول ها به پروتئين هاي غشايي سلول هاي گيرنده متصل مي شوند .

 انتهاي دندريت هاي دو قطبي عصب چشايي به سلول هاي گيرنده مرتبط است نه سلول نگهبان.

 هر جوانه ي چشايي شامل 50 تا 100 سلول چشايي است.

 نوك زبان به شيريني حساس است كناره هاي آن به شوري و ترشي و عقب زبان به تلخي بيشترين حساسيت را نشان مي دهند

 سلول ها پيام عصبي توليد و به مغز مي فرستند.

 درك مزه غذا به عهده ي قشر مخ است .

تعیین اینکه هر قسمت زبان به چه مزه هایی بیشتر حساس است :

 تعيين مناطق حساس به ترشي : يك قسمت سركه + 2 قسمت آب يا محلول  يك درصد استيك اسيد.

تعيين مناطق حساس به شوري : محلول 10% نمك طعام

 تعيين مناطق حساس به تلخي : حل كردن آسپرين در آب

 تعيين مناطق حساس به شيريني : محلول 5% شكر

   محافظ يا نگهبان  : بین سلول های گیرنده چشایی قرار دارد.

 

 

 

 

بینیآکادمی کنکور - گیرنده بویایی

 بینی شامل گيرنده هاي شيميايي كه بوها را تشخيص مي دهند.مولکول های شیمیایی موجود در هوا پس از برخورد با این سلول های گیرنده باعث ایجاد و هدایت پیام عصبی در طول سلول گیرنده می شوند.

طبق شکل کتاب درسی گیرنده های بویایی بین سلول پوششی مژکدار سقف حفره بینی قرار دارد.سلول های گیرنده در واقع خود نوعی نورون دو قطبی هستند.آکسون این نورون ها از میان سلول های بافت استخوانی اسفنجی جمجمه می گذرد و وارد پیاز یا لوب بویایی می شوند.سپس این پیام عصبی توسط دسته ای از تار های عصبی (دستگاه لیمبیک) به قسمت هایی از قشر مخ می روند.(البته این اطلاعات به تالاموس و هیپوتالاموس نمی روند)

یاد آوری : بافت اسفنجی نوعی بافت استخوانی با تیغ هایی است که به صورت نامنظم روی هم قرار گرفته اند و مغز قرمز آن را پر می کند.این استخوان ها توانایی تولید سلول های خونی را دارند.

 احساس بويايي بر درك مزه غذا تأثير دارد مثلاً  زماني که مريض مي شويم هنگام غذا خوردن اغلب غذاها بي مزه به نظر مي رسد.

 سلول های گیرنده خود دارای مژک هستن و در میان سلول های پوششی مژکدار سقف حفره بینی قرار دارند.


 

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 6 | امتیاز: 4.67 از 5
سلام ببخشید میشه این تست رو جواب بدید؟و در باره دو گزینه اخر هم ی توضیحی بدید؟ در یک فرد بالغ بروز اختلال در ........ نمیتواند در اثر صدمه به........باشد 1.تعداد تنفس-بصل النخاع 2.بویایی-دستگاه لیمبیک 3.انعکاس-مخ 4.انتقال اطلاعات حسی به قشر مخ-تالاموس