فهرست

  1. ادبیات تعلیمی
    1. مفهوم اول

 

 

                                 ادبیات تعلیمی

                              مفهوم اول :   سفارش به کم سخن گفتن و راز دار بودن

 

                          زبان درکِش ای مرد بسیار دان ..................................................................... که فردا قلم نیست بر بی زبان

                     معنا   :    ای انسان دانا! تا می توانی خاموش باش و سخنی نگو  ،  زیرا در قیامت انسان بی زبان ( کم صحبت )  مورد بازخواست قرار نمی گیرد

              مگیر از لب خویش ، مُهر خموشی ...................................................................... مکن رخنه دیوار گلزار خود را

                           معنا  :    سخنی نگو و راز های درون خود را افشا نکن

                       ز خامشی دهن غنچه پُر ز زر شده است .................................................... سکوت جایزه دارد چرا نمی گیری

          معنا  :   دهان غنچه به دلیل بسته بودن پر از طلا است ( منظور شاعر رنگ زرد وسط غنچه است! )  ،  سکوت کردن جایزه دارد ، چرا تو آن جایزه را نگیری؟!

                      مصلحت توست زبان زیر کام .................................................................... تیغ پسندیده بُود در نیام

                               معنا  :   مصلحت و صلاح انسان در این است که خیلی سخن نگوید و خاموشی اختیار کند  ،  مانند شمشیری که بهتر است همیشه در غلاف باشد

                  حاصل هر دو جهان را به سخن گر بدهند ....................................................... مگُشا لب ، چه توان یافت بِه از خاموشی

                                 معنا  :   اگر هر دو جهان را به انسان سخنگو بدهند  ،  تو خاموش باش و چیزی نگو که بهترین کار ممکن است

                 چو غنچه گرت بسته بودی دهن ............................................................ دریده ندیدی چو گُل پیرهن

                              معنا  :   اگر مانند غنچه دهانت بسته بود  ،  ماند گُل پرپر نمی شدی ( این تهدید رو جدی بگیرید!!!!!! )

                      نخواهی که باشی چو دف روی ریش ...................................................... چو چنگ ای برادر سر انداز پیش

                            معنا  :   اگر نمی خواهی که مانند ساز دف ، چهره ات ریش ( زخمی ) باشد  ،  مانند ساز چنگ باش!

                درون دلت شهربند است راز ..................................................................... نگر تا نبیند درِ شهر باز

                            معنا  :   راز تو درون دلت زندانی است  ،  مراقب باش که با صحبت کردن رازت را بر کسی برملا نکنی

                      قلم ، سٌر سلطان چه نیکو نهفت ........................................................... که تا کارد بر سر نبودش نگفت

معنا  :  رازداری را از قلم بیاموز که تا کارد بر سرش قرار نگرفت حرفی نزد!  (  منظور شاعر تراشیده شدن قلم قبل از نوشتن است ، خب تا قلم را نتراشی که نمی نویسد!! )

                          ضمیر دل خویش منمای زود .......................................................... که هرگه که خواهی توانی نمود

                                     معنا  :    راز درونت را به سادگی آشکار نکن  ،  هر وقت که بخواهی می توانی آن را بازگو کنی ، پس عجله نکن!

                           گر زبان در کام باشد ، راز دل بی پرده نیست ...................................................... ساز ما می نالد از ابرام این مضراب ها

                     معنا  :   اگر زبان انسان چیزی نگوید ، راز دل پنهان می ماند  ،  انسان اسرار درونش را با زبان فاش می سازد

             

 

  موُلف :  رضا اشرفی

         مهرماه 1394

                      

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 2 | امتیاز: 5 از 5