فهرست

  1. ادبیات غنایی عارفانه
    1. مفهوم اول

 

                              ادبیات غنایی عارفانه :

 

                          مفهوم اول :  خوشی های این دنیا و عمر انسان ناپایدارند

                           فریب جهان را مخور زینهار .............................................................. که در پای این گُل بُود خارها

                                  معنا :   فریب این دنیا و زر و زیور ( ظاهر ) آن را مخور ، که این جهان پر از سختی است

                        ز سیل حادثه  ، صحرا و کوه در سفر است .................................................. چه واکشیده ای ای خانمان خراب اینجا

                         معنا :   از سیل حادثه حتی کوه و صحرا هم ناپایدار هستند  ،  این دنیا محل آرامش یافتن نیست

                    ای که در نعمت و نازی به جهان غُرٌه نباش .................................................... که محال است در این مرحله امکان خلود

                        معنا :   به ناز و نعمت این دنیا مغرور نباش  ،  که امکان جاودان ماندن در این دنیا وجود ندارد

                            دامن کشان که می رود امروز بر زمین ............................................... فردا غبار کالبدش در هوا رود

                           معنا :   کسی که با تکبیر روی زمین راه می رود  ،  فردا که زمان مرگش فرا برسد ، باد غبار تنش را با خودش می برد

                 بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است ....................................................... بیار باده که بنیاد عمر بر باد است

                      معنا :   اساس و بنیاد این جهان سست است ( دنیا زودگذر است )  ،  و عمر این جهان کوتاه و فانی است

                        گفتی که کجا رفتند آن تاجوران اینک .............................................. ز ایشان شکم خاک است ، آبستن جاویدان

                    معنا :   آن پادشاهانی که تاج بر سر خود می گذاشتند اکنون کجا هستند؟   اینک خاک از وجود آنها سیراب است ( در خاک خفته اند )

                          کسی که تاج بر سرش بود در صباح به سر ................................................ نماز شام ورا خشت زیر سر دیدم

                   معنا :   کسی که در صبح تاج بر سر داشت  ،  هنگام غروب اورا خشت زیر سر دیدم  ( این دنیا محل گذر است و به هیچ کس وفا نمی کند! )

                        آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شد ................................................... وان نیل مکرمت که شنیدی سراب شد

                         معنا :   آن کاخهای باشکوه مصر که روزی در آن حکومت می کردند در نهایت خراب شد و آن رودخانه نیل با آن عظمت به سراب تبدیل شد

                   دل در این پیره زن عشوه گر دهر مبند .......................................................... کاین عروسی است که در عقد بسی داماد است

                             معنا :   عاشق و فریفته ی این روزگار نشو  ،  که این روزگار بسیاری از انسانها را فریب داده است و به او دل داده اند

                     با که گردون سازگاری کرد تا با ما کند ...................................................... بر مراد دانه هرگز آسیا گردیده است؟

                  معنا :   گردون روزگار با هیچ کس سازگار نبوده و به دلخواه او نگشته است  ،  آیا دانه ای را دیده ای که آسیاب به دلخواه او چرخیده باشد؟

            خون دل شیرین است ، آن مِی که دهد رَزبن ......................................................... ز آب و گِل پرویز است ، آن خُم که نهد دهقان

            معنا :   شرابی که از درخت انگور به دست می آید در واقع خون دل شیرین است  ،  و آن کوزه ی در دست دهقان ، از آب و گِل پرویز درست شده است

                           چندین تن جبٌاران کاین خاک فرو خورده است ...................................................... این گرسنه چشم آخر هم سیر نشد ز ایشان

                           معنا :   این خاک جسم بسیاری از ظالمان را در خود جای داده است  ،  و این حریص ( مرگ ) هرگز سیر نخواهد شد

 

موُلف :  رضا اشرفی

مهرماه 1394

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 1 | امتیاز: 5 از 5