فهرست

  1. ادبیات غنایی عارفانه
    1. مفهوم اول

 

                   ادبیات غنایی عارفانه :

 

                                مفهوم اول :  تا زمانیکه انسان از تعلقات جسمی و دنیوی خویش رها نشده باشد امکان وصال حق تعالی را ندارد ( فناء فی الله )

                      مهین مهرورزان که آزاده اند ......................................................... بریزند از دام جان تارها

                                      معنا :   عاشقان واقعی ، انسان هایی هستند که خود را از قید و بند تعلقات مادی رها کرده اند

                     دست درکش کرد با آتش به هم ..................................................... خویشتن گم کرد با او خوش به هم

                              معنا :  عاشق ( پروانه ) معشوق خویش ( شعله ) را در آغوش کشید ، خود را فراموش کرد و در وجود او فنا شد ( بیت تمثیل دارد )

                 میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست ............................................. تو خود حجاب خودی ، حافظ از میان برخیز

                            معنا :  میان عاشق و معشوق حقیقی ( خداوند ) فاصله ای جز خود انسان ( تعلقات دنیوی ) وجود ندارد  ،  اگر می خواهد معشوق

                  را ببیند باید از بند تعلقات جسمی و دنیوی رها شود

              بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار ....................................................... که با وجود تو کَس نشنود ، ز من که منم

                       معنا :   بیا و وجود حافظ را از بین ببر!  ،  حضور تو خودخواهی و منیٌت حافظ را از بین می برد

               گفتم که کِی ببخشی بر جان ناتوانم ................................................... گفت آن زمان که نبود جان در میانه حایل

                 معنا :   به معشوق گفتم :  چه زمانی به وصال تو می رسم  ، در جواب گفت :  زمانیکه وجود مادٌی و دنیوی تو

                    در میان ما وجود نداشته باشد ( از قید و بند تعلقات دنیوی رها شده باشی )

                      پرده ی تن را به دست شوق دریدیم ....................................................... تا نشود در میان ما و تو حایل

                              معنا :   با خوشحالی خود را از قید و بند مادیٌات رها کردیم تا در میان ما و معشوق فاصله ای وجود نداشته باشد

                نشود تا دلت از بند علایق آزاد .................................................................. نتوان جلوه ی آن سرو خرامان دیدن

                               معنا :   تا زمانیکه از بند تعلٌقات دنیوی رها نشوی نمی توانی چهره ی معشوق را ببینی

                       جان تو را باید و پاید غم تن چند خوری ............................................ بگذر از تن اگرت هست سرِ جان دیدن

                         معنا :   اگر می خواهی به وصال یار برسی از جان مادٌی خود بگذر ( از بند تعلقٌات مادی رها شو )

                  ای که داری هوس طلعت جانان دیدن ..................................................... نیست باید شدنت ، وانگهش آسان دیدن

                        معنا :  اگر می خواهی جلوه ی زیبای محبوب را ببینی  ،  باید نیست شوی ( خود را از بند مادیٌات رها کنی )

                   اگر صد بار در روزی شهید راه حق گردی ....................................................... هم از گبران یکی باشی ، چو خود را در میان بینی

               معنا :   اگر روزی صد بار در راه خداوند جان بدهی  ،  چنانچه خود را در نظر بگیری کافر هستی ( اگر منیٌت خود را فراموش نکنی کافر هستی )

 

موُلف :  رضا اشرفی

مهرماه 1394

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 1 | امتیاز: 5 از 5