فهرست

  1. ادبیات غنایی عاشقانه
    1. مفهوم اول
    2. مفهوم دوم
    3. مفهوم سوم

 

                     ادبیات غنایی عاشقانه :

                                                 مفهوم اول  شیرینی رسیدن به یار ، غم و اندوه فراق و جدایی را از یاد می برد

                                     اگر یک روز با دلبر خوری نوش ............................................................. کنی تیمار صد ساله فراموش

                                    معنا :   اگر یک روز را با معشوق سپری بکنی  ،  رنج ها و سختی های صد سال را فراموش می کنی

                                         خوش است اندوه تنهایی کشیدن ............................................................. اگر باشد امید بازدیدن

                                            معنا :  اگر امید رسیدن به معشوق را داشته باشی  ،  تحمل رنج و اندوه تنهایی آسان است

                                   چه باشد گر خورم صد سال تیمار ....................................................... چو بینم دوست را یک روز دیدار

                               معنا :   اگر معشوق خویش را فقط یک روز ببینم  ،  رنج و اندوه صد سال را تحمل کردن برای من آسان است

                        بر وصالش یک نفس ، گر دسترس باشد مرا ................................................ حاصل عمر عزیز ، آن یک نفس باشد مرا

                                     معنا :   اگر تنها یک لحظه به وصال معشوق خود برسم  ،  حاصل همه ی عمر من آن یک لحظه است

                           ای که گفتی هیچ مشکل با فراق یار نیست ................................................. گر امید وصل باشد هم چنان دشوار نیست

                  معنا :  اگرچه دوری از یار سخت و ناراحت کننده است ، اما اگر امید رسیدن با یار وجود داشته باشد ، این دوری قابل تحمٌل است

 

                                                             مفهوم دوم عشق واقعی ، ازلی ، ابدی و همیشگی است

                                     در ازل بت دلم با سر زلفت پیوند ........................................................ تا ابد سر نَکِشد وز سر پیمان نرود

                                              معنا :  از روز اول آفرینش ،  دلم با تو پیمان و عهدی بست که تا ابد این پیمان را نمی شکند

                               عشق من بر گُل رخسار تو امروزی نیست .................................................. دیر گاهی است که من بلبل این بستانم

                                معنا :   داستان عشق من ، داستان دیروز و امروز نیست  ،  بلکه مدت زمان بسیاری است که من عاشق تو هستم

                              پیش از آب و گِل من ، در دل من مهر تو بود ........................................ با خود آوردم از آنجا ، نَه به خود بر بستم

                        معنا :   قبل از آغاز آفرینش ، در دل من ، مهر و عشق تو وجود داشت  ،  من این عشق را از آن زمان با خود به همراه دارم

                              پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینا درکِشند ......................................... منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود

                          معنا :   پیش از آنکه این زمین و آسمان آفریده شود  ،  عشق به معشوق در وجود من جای داشت ( عشق او ازلی است )

 

                                              مفهوم سوم :  امید و آرزوی رسیدن به محبوب ، مایه ی حیات و زندگی عاشق است

                                      چو امید داری نباشم به درد ......................................................... که امید نیکو ، بِه از پیش خورد

                          معنا :  اکنون که به من امید داری ، دیگر دردی ندارم  ،  زیرا که امید بهتر از پیش خورد ( اجرت قبل از انجام کار ) است

                                     هنوز با همه دردم امید درمان هست .................................................... که آخری بود آخر شبان یلدا را

                      معنا :   با وجود همه دردها و رنج ها ، به درمان امید دارم  ،  زیرا شب طولانی یلدا نیز پایانی دارد و در نهایت صبح فرا می رسد

                                           چو یعقوبم ار دیده گردد سپید ...................................................... نبرٌم ز دیدار یوسف امید

                                      معنا :   اگر چشمانم مانند یوسف نبی نابینا هم گردد  ،  از آرزوی دیدار یوسف قطع امید نخواهم کرد

             موُلف :  رضا اشرفی

مهرماه 1394

      

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 1 | امتیاز: 5 از 5