فهرست

  1. ادبیات غنایی عاشقانه
    1. مفهوم اول

 

      ادبیات غنایی عاشقانه :

                                         مفهوم اول :   عشق به راحتی و آسایش قابل جمع نیست و عاشق تنها به عشق خویش وفادار است

                             بیزارم از وفای تو یک روز و یک زمان ................................................. مجموع اگر نشستم و خرسند اگر شدم

                                             معنا :   هنگام دوری از تو حتی یک لحظه هم آسودگی نداشتم و از زندگیم خوشحال نبودم !

                              بگفت آسوده شو کاین کار خام است ............................................. بگفت آسودگی بر من حرام است

                                   معنا :   خسرو به فرهاد می گوید :  از این فکر ( فکر شیرین ) خود را رها کن که این کار اشتباه است ، 

                                                 و فرهاد در جواب می گوید که رها شدن از این فکر و آسودگی بر او حرام است!

                            نی حدیث راه پر خون می کند .................................................... قصه های عشق مجنون می کند

                 معنا :  نی ، بازگو کننده ی راه پر خون عشق است و قصه ی ملالت ها و سختی های عاشقانی مثل مجنون را بازگو می کند

                             کِی بود در راه عشق آسودگی .............................................. سر به سر درد است و خون آلودگی

                                        معنا :  در راه عشق آسودگی وجود ندارد ، در این راه خیلی خون ها ریخته شده است!

                  اگر دانی که تا هستم ، نظر جز با تو پیوستم ............................................ پس آنگه بر من مسکین ، جفا کردن صوابستی

                      معنا :  اگر فکر میکنی که من تا زمانیکه زنده هستم به کسی جز تو وفادار می مانم ،  آنگاه جفا کردن بر من درست است

                        عاشقی کار سری نیست که بر بالین است ............................................. خواب در عهد تو در چشم من آید هیهات

             معنا :   سری که در خواب باشد ( انسان راحت طلب ) نمی تواند عاشق باشد  ،  هیهات اگر از دوری تو اگر خواب به چشم من آمده باشد!

                             ناز پرورد تنعٌم نبرد راه به دوست .............................................. عاشقی شیوه ی رندان بلاکِش باشد

                        معنا :   کسی که در ناز و نعمت بزرگ شده باشد به وصال دوست نمی رسد  ،  عاشقی کار انسانهای جور کشیده است!

                         عشق دعوی می کنی ، بار بلا بر دوش نِه ........................................... نقد خود بر سنگ زن ، بنگر عیار خویش را

                                معنا :   اگر ادعای عاشق بودن داری ، کوله بار سختی را بر دوش خود بگذار  ،   میزان سختی که در این راه

                                                                تحمل می کنی ، عیار و میزان عشق تو را مشخص می کند

                               اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست ................................................. رهروی باید جهان سوزی ، نَه خامی ، بی غمی

           معنا :   انسان های راحت طلب در وادی عشق راهی ندارند   ،  در این راه باید رهروی سینه سوخته قدم بگذارد ، نَه انسان های خام و بی غم ( بی بهره از عشق )

                        در طریق عشق بازی امن و آسایش بلاست ............................................ ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

                معنا :   در راه عشق امنیت و آسایش بلا محسوب می شود   ،   مجروح شود آن دلی که با وجود داشتن درد تو ، برای آن مرهم بخواهد !!

                         دوام عیش و تنعٌم نَه شیوه ی عشق است ...................................................... اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی

                                     معنا :   آسایش و تن آسایی شیوه ی عشق ورزی نیست  ،  اگر همدم مایی ، تو نیز غمی را طلب کن!

 

      موُلف :  رضا اشرفی

       مهرماه 1394

            

به این جزوه آموزشی امتیاز دهید:
لطفا برای امتیاز دادن به این مطلب وارد شوید.
تعداد افراد امتیاز دهنده: 1 | امتیاز: 5 از 5